Wincenty Dawid
Biografia
Wincenty Dawid (1816 - 15 marca 1897) był polskim pisarzem, poetym, pedagogiem oraz popularem statystyki. Urodził się w Szczebrzeszynie, a jego życie i praca były ściśle związane z tężyskiem polskiej kultury i edukacji.
Studiował filologię w Petersbergu w latach 1837-1841. Po studiach nauczycielskiego zaczynał swoją karierę w Suwałkach i Lublinie. Jego działalność społeczna i kontakty ze Stowarzyszeniem Ludu Polskiego doprowadziły do aresztowania przez Rosjan. Jako osoba podejrzana politycznie został przymusowo zwolniony do wojska rosyjsskiego stacjonującego na Kaukazie, gdzym spędził lata 1844-1853.
Po powrocie zaangażował się w działalność publicystyczną. Od 1883 roku był redaktorem czasopisma geograficzego „Wędrowiec”. Jego twórczość obejmuje liczne publikacje, m.in. „Estetykę narodową” (1849), „Myśli o statystyce” (1843), „Wspomnienia z podróży i wycieczek po Kaukazie” (1854) oraz powieść poetycką „Tehe, czyli Zburzenie aułu Dubby” (1860). Był także współpracownikiem 28-tomowej Encyklopedii Powszechnej Orgielbranda, do której pisał hasła z zakresu medycyny w latach 1859-1868.
Dzieciństwo i młodość Dawida kształtowały go w miejscowości Szczebrzeszyn, które zapamiętało go jako miejsce narodzin jednego z istotnych przedstawicieli polskiej kultury XIX wieku. Zmarł 15 marca 1897 roku w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Starych Powązek.