Tatiana Brustin-Berenstein

Historyk żydowskiego pochodzenia
29.11.1908 27.07.1997 Szczebrzeszyn

Biografia

Tatiana Brustin-Berenstein, urodzona jako Tauba Brustin 29 listopada 1908 roku w Szczebrzeszynie, była polską historykiem żydowskiego pochodzenia. Urodzona w rodzinie drobnego kupca, w dzieciństwie przeniosła się do Warszawy, gdzie kształciła się w szkole Thalgrünowej.

W 1924 roku zdała maturę, a następnie rozpoczęła studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Po kilku latach przenieść się na Wydział Przyrodniczy w Wolnej Wszechnicy Polskiej, choć ze względu na trudności finansowe i odrzuty uczelni, nie ukończyła formalnie studiów. W 1932 roku obroniła pracę magisterską pod kierunkiem profesora Oskara Haleckiego, a w 1933 roku ukończyła Studium Nauczycielskie.

W latach 1931-1939 pracowała jako nauczycielka w szkole prywatnej w Warszawie. W 1939 roku wyszła za Jonę Berenstein, z którym była związana współpracą z Komunistyczną Partią Polski. Podczas wojny pracowała jako nauczycielka historii w szkole w Krzemieńcu, a później w Ferganiach, gdzie była zatrudniona przez Związek Patriotów Polskich.

Powróceni do Polski w 1946 roku, Tatiana Berenstein podjęła pracę w Centralnej Żydowskiej Komisji Historycznej oraz Żydowskim Instytucie Historycznym (ŻIH). Była zaangażowana w dokumentowanie zagłady Żydów oraz uczestniczyła w procesach wojennych przeciwko nazistowskiemu personelowi. W 1951 roku objęła stanowisko kierownika archiwum ŻIH, gdzym zajmowała się m.in. polityką gospodarczą III Rzeszy i stosunkami żydowskimi w Warszawie.

W 1966 roku doszło do tzw. afery mikrofilmowej, co doprowadziło do jej zwolnienia z funkcji kierownika ŻIH. W 1969 roku opuściła Polskę i udała się do Kopenhagi, gdzie pracowała jako lektorka języka niemieckiego i pracowała nad katalogowaniem zbiorów judaików w Bibliotece Królewskiej. Emerytowała się w 1976 roku. Zmarła 27 lipca 1997 roku w Kopenhadze.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Praca w Żydowskim Instytucie Historycznym jako historyk i badacz zagłady Żydów
Uczestnictwo w procesach wojennych przeciwko nazistowskim zbrodniarzom
Kierowanie archiwum ŻIH od 1953 do 1966 roku
Współpraca przy publikacji dokumentów dotyczących pomocy Żydom w Polsce w latach 1939-1945
Opracowanie i redakcja publikacji na temat eksterminacji Żydów na ziemiach polskich

Ciekawostki

W dzieciństwie uczęszczała do szkoły Thalgrünowej w Warszawie, która była znana jako szkoła żydowska o profilu humanistycznym.
W trakcie wojny pracowała jako nauczycielka w Ferganiach, gdzie była zatrudniona przez Związek Patriotów Polskich.
Po opuszczeniu Polski w 1969 roku pracowała w Bibliotece Królewskiej w Kopenhadze nad katalogowaniem zbiorów judaików.

Udostępnij