Stanisław Gall
Biografia
Stanisław Tomasz Gał, znany jako Stanisław Gall, urodził się 21 kwietnia 1865 roku w Klemensowie. Pochodził z Warszawy, gdzie w latach 1880-1883 studiował w seminarium duchownym. Następnie kontynuował naukę w Rzymie, gdzie studiował filozofię, teologię i prawo, uzyskując w 1887 roku doktorat z filozofii.
Święcenia kapłańskie przyjął 29 czerwca 1887 roku w Warszawie. Po święceniach pełnił posługę duszpasterską na Służewie, a od 1889 roku był profesorem liturgiki i filozofii w warszawskim seminarium duchownym. W 1910 roku został regentem seminarium, a w 1918 roku wikariuszem generalnym archidiecezji warszawskiej.
W 1918 roku papież Benedykt XV mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji warszawskiej i biskupem tytularnym Halicarnassus. Święcenia biskupie przyjął 17 listopada 1918 roku. W 1919 roku został pierwszym biskupem polowym Wojska Polskiego, organizując duszpasterstwo wojskowe i kurię biskupią. W latach 1919-1920 wizytował jednostki frontowe, a po wojnie zorganizował Fundację im. papieża Piusa XI dla wsparcia niepełnosprawnych i rodzin poległych żołnierzy.
Konflikt z władzami, zwłaszcza z Józefem Piłsudskim, doprowadził do jego rezygnacji z urzędu biskupa polowego w 1933 roku. Po rezygnacji powrócił do archidiecezji warszawskiej, gdzie pełnił funkcje wikariusza generalnego i kapitulnego, a w 1940 roku został administratorem apostolskim archidiecezji warszawskiej. W czasie okupacji niemieckiej informował Watykan o sytuacji w kraju i ratował księży pochodzenia żydowskiego.
Zmarł 11 września 1942 roku w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim. W 2018 roku jego szczątki przeniesiono do krypty katedry polowej Wojska Polskiego.