Stanisław Bizior
Biografia
Stanisław Bizior, pseudonim „Śmigło”, „Eam”, urodził się 15 kwietnia 1918 roku w Szczebrzeszynie jako syn Pawła i Katarzyny Biziorowej. Miał sześcioro rodzeństwa. Po ukończeniu szkoły rolniczo-lesnej pracował jako stolarz.
W 1940 roku wstąpił do ZWZ-AK, a od 1943 roku służył w oddziale Tadeusza „Podkowy” Kuncewicza. Brał udział w akcjach partyznickich, m.in. w zdobyciu Szczebrzeszyna podczas akcji „Burza”. Po kapitulacji oddziału w 1944 roku downawiózł się do „ludowego” Wojska Polskiego, lecz już w 1945 roku wystąpił z nim w trakcie misji do II Korpusu Gen. Andersa.
Po powrocie do Polski w 1945 roku aktywnie działał w podziemiach antykomunistycznych. Komenderował żandarmerią WiN w Obwodzie Zamojskim, organizował akcję uwolnienia więźniów w Zamościu oraz likwidacje współpracowników UB i Milicji Obywatelskiej. Funkcjonował pod pseudonimami, m.in. „Ratusz” i „OK-4”.
W 1947 roku został aresztowany i ujawnił się przed PWP. W 1950 roku został skazany na śmierć przez Wojskowy Sąd Rejonowy w Lublinie. 4 marca 1952 roku został stracony w Związku więziennym na Zamku w Lublinie. Jego śmierć została potępiona - po latach wyrok został uznany za nieważny w 1992 roku.