Józef Kuranc
Biografia
Józef Kuranc urodził się 18 września 1904 roku w Klemensowie na Zamojszczyźnie. Uczęszczał do szkoły powszechnej w Michalowie, a od 1916 roku mieszkał w Lublinie, gdzie zdał egzamin do gimnazjum im. S. Staszica. Po uzyskaniu świadectwa dojrzałości w 1925 roku rozpoczął studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, początkowo na filologii polskiej, ale po roku przeniósł się na filologię klasyczną. Studiował pod kierunkiem wybitnych specjalistów, m.in. Mieczysława Popławskiego i Konstantego Chylińskiego. W 1931 roku uzyskał dyplom magistra filozofii na podstawie pracy o Wergiliuszu.
Po studiach pracował jako nauczyciel łaciny w lubelskich szkołach, m.in. w Gimnazjum i Liceum Biskupim oraz Gimnazjum im. Vetterów. W 1935 roku zdał egzamin nauczycielski w Warszawie. Okres wojny spędził pracując jako robotnik sezonowy w Motyczu. Po wyzwoleniu w 1944 roku wrócił do pracy dydaktycznej i naukowej. Od 1944 roku był lektorem łaciny i greki na KUL, a od 1947 roku starszym asystentem. W 1951 roku obronił pracę doktorską o historyku bizantyńskim Priskosie, która została opublikowana w 1958 roku.
W 1957 roku otrzymał nominację na zastępcę profesora, ale Ministerstwo zatwierdziło ją dopiero w 1960 roku. W latach 1961-1972 pracował jako wykładowca, prowadząc zajęcia z historii literatury greckiej i łacińskiej, a także wykłady monograficzne. W 1970 roku Senat KUL powołał go na docenta, jednak ministerstwo uzależniło zatwierdzenie od habilitacji, której nie dokończył z powodu nadmiaru obowiązków. Na emeryturę przeszedł w 1974 roku. Józef Kuranc zmarł 26 sierpnia 1989 roku w Lublinie.