Jan Tomasz Zamoyski

Polityk, ziemianin
12.06.1912 29.06.2002 Klemensów

Biografia

Jan Tomasz Zamoyski urodził się 12 czerwca 1912 roku w Klemensowie. Pochodził z magnackiego rodu Zamoyskich herbu Jelita. Był synem Maurycego Klemensa Zamoyskiego, piętnastego ordynata, i Marii Róży z Sapiehów. W latach 1931-1932 odbył służbę wojskową w Szkole Podchorążych Kawalerii w Grudziądzu. Ukończył studia w Instytucie Handlu i Ekonomii w Nancy, a w 1937 roku uzyskał absolutorium w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie.

W czasie kampanii wrześniowej walczył w szeregach 3 Dywizji Piechoty Legionów. Od 1940 roku należał do Związku Walki Zbrojnej, a później do Armii Krajowej. Był członkiem konspiracyjnej organizacji „Uprawa”, która zbierała fundusze na rzecz podziemia. Podczas pacyfikacji Zamojszczyzny wraz z żoną Różą uratował z hitlerowskiego obozu w Zwierzyńcu 460 dzieci, a dla 1500 chorych dzieci utworzył 4 szpitale.

Po wojnie został pozbawiony majątku na skutek reformy rolnej. W styczniu 1949 roku został aresztowany i skazany na 10 lat więzienia. Przebywał we Wronkach, skąd wyszedł na wolność w połowie 1956 roku, a rok później został zrehabilitowany. Pracował jako dziennikarz w „Rynkach Zagranicznych”, a następnie jako kierownik biura przedstawicielstwa linii Swissair w Polsce.

Zaangażował się w działalność na rzecz Zamościa - był prezesem Warszawskiego Koła Zamościan i przyczynił się do wpisania Starego Miasta na listę światowego dziedzictwa UNESCO. W 1987 roku utworzył Muzeum Sztuki Sakralnej Fundacji Rodziny Zamoyskich. W latach 1991-1998 pełnił funkcję prezesa Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego, a w latach 1991-1993 był senatorem II kadencji. Zmarł 29 czerwca 2002 roku w Warszawie i został pochowany w krypcie rodowej w katedrze w Zamościu.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Odznaczony Orderem Orła Białego w 1995 roku
Honorowy obywatel Janowa Lubelskiego (1990) i Zamościa (1996)
Przyczynił się do wpisania Starego Miasta w Zamościu na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 1992 roku
Uratował 460 dzieci z hitlerowskiego obozu w Zwierzyńcu
Senator Rzeczypospolitej Polskiej II kadencji (1991-1993)

Ciekawostki

Był szesnastym i ostatnim ordynatem Ordynacji Zamojskiej
Interweniował u Odila Globocnika, dowódcy SS na dystrykt lubelski, w sprawie chorych dzieci
W 1991 roku ukazał się z nim wywiad rzeka 'Ostatni ordynat'

Udostępnij