Jan Tomasz Zamoyski
Biografia
Jan Tomasz Zamoyski urodził się 12 czerwca 1912 roku w Klemensowie. Pochodził z magnackiego rodu Zamoyskich herbu Jelita. Był synem Maurycego Klemensa Zamoyskiego, piętnastego ordynata, i Marii Róży z Sapiehów. W latach 1931-1932 odbył służbę wojskową w Szkole Podchorążych Kawalerii w Grudziądzu. Ukończył studia w Instytucie Handlu i Ekonomii w Nancy, a w 1937 roku uzyskał absolutorium w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie.
W czasie kampanii wrześniowej walczył w szeregach 3 Dywizji Piechoty Legionów. Od 1940 roku należał do Związku Walki Zbrojnej, a później do Armii Krajowej. Był członkiem konspiracyjnej organizacji „Uprawa”, która zbierała fundusze na rzecz podziemia. Podczas pacyfikacji Zamojszczyzny wraz z żoną Różą uratował z hitlerowskiego obozu w Zwierzyńcu 460 dzieci, a dla 1500 chorych dzieci utworzył 4 szpitale.
Po wojnie został pozbawiony majątku na skutek reformy rolnej. W styczniu 1949 roku został aresztowany i skazany na 10 lat więzienia. Przebywał we Wronkach, skąd wyszedł na wolność w połowie 1956 roku, a rok później został zrehabilitowany. Pracował jako dziennikarz w „Rynkach Zagranicznych”, a następnie jako kierownik biura przedstawicielstwa linii Swissair w Polsce.
Zaangażował się w działalność na rzecz Zamościa - był prezesem Warszawskiego Koła Zamościan i przyczynił się do wpisania Starego Miasta na listę światowego dziedzictwa UNESCO. W 1987 roku utworzył Muzeum Sztuki Sakralnej Fundacji Rodziny Zamoyskich. W latach 1991-1998 pełnił funkcję prezesa Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego, a w latach 1991-1993 był senatorem II kadencji. Zmarł 29 czerwca 2002 roku w Warszawie i został pochowany w krypcie rodowej w katedrze w Zamościu.